Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 27ης Οκτωβρίου 2011 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finanzamt Essen-NordOst κατά GFKL Financial Services AG (Υπόθεση C-93/10) (Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 2, σημείο 1, και 4 - Πεδίο εφαρμογής - Έννοιες των «παροχών υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας» και της «οικονομικής δραστηριότητας» - Πώληση επισφαλών απαιτήσεων - Τιμές πωλήσεως χαμηλότερες της ονομαστικής αξίας των απαιτήσεων αυτών - Συνεκτίμηση εκ μέρους του αγοραστή των πράξεων εισπράξεως των εν λόγω απαιτήσεων και του κινδύνου αφερεγγυότητας των οφειλετών)

 

 

 

2011/C 370/17

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Finanzamt Essen-NordOst

κατά

GFKL Financial Services AG

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία του άρθρου 2, σημείο 1, των άρθρων 4 και 11, A, παράγραφος 1, στοιχείο α', καθώς και του άρθρου 13, B, στοιχείο δ', σημεία 2 και 3, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Έννοια των όρων «παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας» και «οικονομική δραστηριότητα» — Σύμβαση πρακτορείας (factoring) — Εξαγορά επισφαλών απαιτήσεων και υπολογισμός του τιμήματος με βάση τον κίνδυνο μη ικανοποιήσεώς τους από τους οφειλέτες — Ανάληψη από τον αγοραστή της δραστηριότητας εισπράξεως των απαιτήσεων και του κινδύνου μη ικανοποιήσεώς τους

Διατακτικό

Τα άρθρα 2, σημείο 1, και 4 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχουν την έννοια ότι οικονομικός παράγοντας ο οποίος αγοράζει, ιδίω κινδύνω, επισφαλείς απαιτήσεις σε τιμή χαμηλότερη της ονομαστικής τους αξίας δεν παρέχει υπηρεσίες εξ επαχθούς αιτίας, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 1, και δεν ασκεί οικονομική δραστηριότητα εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής όταν η διαφορά μεταξύ της ονομαστικής αξίας των εν λόγω απαιτήσεων και της τιμής αγοράς αυτών αντιστοιχεί στην πραγματική οικονομική αξία των επίμαχων απαιτήσεων κατά τον χρόνο της εκχωρήσεώς τους.