Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 [αίτηση του First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Field Fisher Waterhouse LLP κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Υπόθεση C-392/11) (ΦΠΑ - Απαλλαγή της μισθώσεως ακινήτων - Μίσθωση εμπορικών χώρων - Υπηρεσίες συνδεόμενες με την εν λόγω μίσθωση - Χαρακτηρισμός της πράξεως από απόψεως ΦΠΑ - Πράξη αποτελούμενη από μία ενιαία παροχή ή από πλείονες ανεξάρτητες παροχές)

 

 

 

2012/C 366/24

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Field Fisher Waterhouse LLP

κατά

Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Ερμηνεία της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Απαλλαγές υπέρ άλλων δραστηριοτήτων — Περιεχόμενο της απαλλαγής από τον ΦΠΑ της μισθώσεως ακινήτων — Συμπερίληψη των δαπανών για ορισμένες υπηρεσίες εκμεταλλεύσεως και συντηρήσεως του ακινήτου και των κοινοχρήστων χώρων — Χαρακτηρισμός της πράξεως, από απόψεως ΦΠΑ, ως ενιαίας παροχής ή ως ανεξάρτητων παροχών — Ερμηνεία της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 11ης Ιουνίου 2009, C-572/07, RLRE Tellmer Property

Διατακτικό

Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μίσθωση ακινήτων και οι παροχές υπηρεσιών που συνδέονται με τη μίσθωση αυτή, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, μπορούν να συνιστούν ενιαία παροχή από την άποψη του ΦΠΑ. Συναφώς, η ευχέρεια που παρέχεται με τη σύμβαση μισθώσεως στον εκμισθωτή να καταγγείλει τη μίσθωση αν ο μισθωτής δεν καταβάλει τις μισθωτικές επιβαρύνσεις συνιστά ένδειξη που συνηγορεί υπέρ της υπάρξεως ενιαίας παροχής, μολονότι δεν συνιστά, κατ’ ανάγκη, το καθοριστικό στοιχείο για την εκτίμηση της υπάρξεως μιας τέτοιας παροχής. Αντιθέτως, από το γεγονός ότι παροχές υπηρεσιών, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, θα μπορούσαν, καταρχήν, να παρασχεθούν από τρίτους, δεν μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι αυτές δεν μπορούν να συνιστούν, υπό τις περιστάσεις της υποθέσεως της κύριας δίκης, ενιαία παροχή. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει, υπό το πρίσμα των στοιχείων ερμηνείας που παρέσχε το Δικαστήριο με την παρούσα απόφαση και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της εν λόγω υποθέσεως, αν οι επίμαχες πράξεις συνδέονται τόσο στενά μεταξύ τους ώστε πρέπει να θεωρηθούν ότι συνιστούν ενιαία παροχή μισθώσεως ακινήτων.