.

Άρθρο 4
Κάτοικος

1. Για τους σκοπούς της παρούσας Συμφωνίας, ο όρος «κάτοικος του ενός Συμβαλλόμενου Κράτους» σημαίνει:

α) στην περίπτωση της Ελληνικής Δημοκρατίας: οποιοδήποτε πρόσωπο, το οποίο, σύμφωνα με τους νόμους της Ελληνικής Δημοκρατίας, υπόκειται σε φόρο λόγω της διαμονής του, της κατοικίας του, της έδρας διοίκησης ή οποιουδήποτε άλλου κριτηρίου παρόμοιας φύσης και περιλαμβάνει, επίσης, αυτό το Κράτος και οποιαδήποτε πολιτική υποδιαίρεση ή τοπική αρχή αυτού. Αυτός ο όρος, όμως, δεν περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο που υπόκειται σε φορολογία στο Κράτος αυτό, αποκλειστικά σε σχέση με εισόδημα από πηγές αυτού του Κράτους ή κεφάλαιο που βρίσκεται σε αυτό,

β. στην περίπτωση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων: ένα φυσικό πρόσωπο που έχει τη διαμονή του στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την υπηκοότητα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, και μια εταιρεία που έχει συσταθεί στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και έχει εκεί την έδρα της πραγματικής της διοίκησης.

2. Για τους σκοπούς της ανωτέρω παραγράφου:
«α. Για τους σκοπούς της ανωτέρω παραγράφου, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και οι πολιτικές τους υποδιαιρέσεις ή οι τοπικές τους κυβερνήσεις θεωρούνται κάτοικοι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
β. Οι κυβερνητικοί οργανισμοί θεωρούνται, ανάλογα με τη συμμετοχή τους, κάτοικοι ενός Συμβαλλομένου Κράτους. Κάθε οργανισμός θεωρείται κυβερνητικός οργανισμός όταν έχει δημιουργηθεί από την κυβέρνηση ενός από τα Συμβαλλόμενα Κράτη ή από τις πολιτικές του υποδιαιρέσεις ή τις τοπικές του κυβερνήσεις, σύμφωνα με την κρατική νομοθεσία και προς εκπλήρωση δημόσιων σκοπών, εξαιρουμένων των μη κερδοσκοπικών οργανισμών.»

3. Αν σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1, ένα φυσικό πρόσωπο είναι κάτοικος και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών, τότε η κατάσταση του καθορίζεται ως ακολούθως:

α) θεωρείται ότι είναι κάτοικος μόνον του Κράτους στο οποίο διαθέτει μόνιμη οικογενειακή εστία, αν αυτός διαθέτει μόνιμη οικογενειακή εστία και στα δύο Κράτη, θεωρείται κάτοικος μόνον του Κράτους με το οποίο διατηρεί στενότερους προσωπικούς και οικονομικούς δεσμούς (κέντρο ζωτικών συμφερόντων),

β) αν το Κράτος στο οποίο έχει το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων του δεν μπορεί να καθοριστεί ή αν δεν διαθέτει μόνιμη Οικογενειακή εστία σε κανένα από τα δύο Κράτη, θεωρείται κάτοικος μόνον του Κράτους όπου έχει την συνήθη διαμονή του,

γ) αν έχει συνήθη διαμονή και στα δύο Συμβαλλόμενα Κράτη ή σε κανένα από αυτά, θεωρείται κάτοικος μόνον του Κράτους του οποίου είναι υπήκοος,

δ) αν είναι υπήκοος και των δύο Κρατών ή κανενός από αυτά, οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών διευθετούν το ζήτημα με αμοιβαία συμφωνία.

4. Αν σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1, ένα πρόσωπο, εκτός από φυσικό πρόσωπο, είναι κάτοικος και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών, τότε το πρόσωπο αυτό θεωρείται κάτοικος του Κράτους στο οποίο βρίσκεται η έδρα της πραγματικής διοίκησης του.

Η παράγραφος 1β του άρθρου 4 της συμφωνίας αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του πρωτοκολου του νόμου 4234/2014, ΦΕΚ Α'28/4.2.2014
Η παράγραφος 2 του άρθρου 4 της συμφωνίας αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του πρωτοκολου του νόμου 4234/2014, ΦΕΚ Α'28/4.2.2014