.

Άρθρο 42

1. "Η λειτουργία των, κατά το άρθρο 1 του Ν.Δ. 1037/1971 "Περί χρονικών ορίων λειτουργίας καταστημάτων και εργασίας του προσωπικού αυτών", καταστημάτων είναι ελεύθερη καθ' όλες τις ώρες και τις ημέρες της εβδομάδας, πλην της Κυριακής και των ημερών αργίας. Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται τις Κυριακές και τις ημέρες αργίας η λειτουργία των πρατηρίων υγρών καυσίμων, εστιατορίων, ζαχαροπλαστείων, "μπαρ", καφενείων γαλακτοπωλείων, κυλικείων και συναφών καταστημάτων, ανθοπωλείων, περιπτέρων και εξομοιουμένων καταστημάτων, φωτογραφείων, στιλβωτηρίων και αμιγών καταστημάτων λιανικής πωλήσεως ξηρών καρπών.
Ειδικά για τους τουριστικούς τόπους και τους τόπους παραθεριστικής κατοικίας, όπως αυτοί προσδιορίζονται κάθε φορά σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, επιτρέ­πεται η λειτουργία και των αρτοποιείων, κρεοπωλείων, ιχθυοπωλείων και οπωροπωλείων. «Επίσης, ειδικά για τα ιχθυοπωλεία, επιτρέπεται η λει­τουργία τους και κατά τη συμπίπτουσα προς Κυριακή πα­ραμονή της 25ης Μαρτίου κάθε έτους.»

Επιτρέπεται επίσης η λειτουργία κατά τις Κυριακές και τις ημέρες αργίας, πλην της Κυριακής του Πάσχα, και κατά τις ώρες 8.00 έως 13.00 άνευ απασχολήσεως προσωπικού, καταστημάτων, πωλήσεως παντός είδους παλαιών αντικειμένων, εφόσον τα καταστήματα αυτά ευρίσκονται σε τόπους όπου εθιμικά γίνονται αγοραπωλησίες τέτοιων ειδών.

Κατ' εξαίρεση με απόφαση του οικείου νομάρχη μπορεί να επιτρέπεται η λειτουργία την Κυριακή και τις ημέρες αργίας ορισμένων καταστημάτων που εξυπηρετούν την τουριστική κίνηση σε αυστηρά οριοθετούμενες περιοχές δήμων και κοινοτήτων που έχουν ανακηρυχθεί ως τουριστικοί τόποι, μετά από σύμφωνη γνώμη του Υπουργείου Τουρισμού και των οικείων Επαγγελματικών Οργανώσεων εργοδοτών και εργαζομένων του νομού. Αν εντός δέκα (10) ημερών από της αποστολής της σχετικής προσκλήσεως δεν γνωμοδοτήσουν το Υπουργείο Τουρισμού και οι παραπάνω φορείς, οι αποφάσεις των νομαρχών εκδίδονται και χωρίς τη γνώμη τους.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εργασίας και Τουρισμού καθορίζεται η λειτουργία Καταστημάτων τουριστικών περιοχών κατά τις Κυριακές και αργίες σε περίπτωση διαφωνίας των ανωτέρω φορέων και στις περιπτώσεις που οι ρυθμίσεις αφορούν δύο ή περισσότερους νομούς". (αντικ. της παρ.1 από την παρ. 2 άρθρ. 46 Ν. 2224/94 ΦΕΚ Α'112 όπως είχε αντικατασταθεί από την παρ. 1 άρθ. 3 ΠΔ 327/92).

Η λειτουργία των καταστημάτων και των εγκαταστά­σεων στους χώρους των Κεντρικών Αγορών επιτρέπεται και τις Κυριακές και τις ημέρες αργίας, τηρουμένων των διατάξεων της κείμενης εργατικής νομοθεσίας. Με απόφαση των διοικητικών συμβουλίων των Κεντρικών Αγορών ρυθ­μίζονται το ωράριο, οι ειδικότεροι όροι και προϋποθέσεις λειτουργίας των καταστημάτων και εγκαταστάσεων του προηγούμενου εδαφίου και κάθε συναφές θέμα και ανα­γκαία λεπτομέρεια

2. Η λειτουργία του καταστήματος σ' όλες τις ανωτέρω ώρες δεν είναι υποχρεωτική.

3. Σε κάθε κατάστημα πρέπει να υπάρχουν σε εμφανή μέρη πινακίδες και να αναγράφουν τις ώρες λειτουργίας του καταστήματος.

4. Με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας μπορούν να καθορίζονται ζητήματα που αφορούν τις ημέρες εβδομαδιαίας απασχόλησης εργαζομένων στα καταστήματα για συνολικό εβδομαδιαίο συμβατικό ωράριο 40 ωρών.

5. Η ημέρα ανάπαυσης των εργαζομένων λόγω πενθημέρου καθορίζεται κυλιόμενη εκτός αν ρυθμίζεται διαφορετικά από άλλες διατάξεις ή με ατομική συμφωνία. (αντικ. της παρ.5 από το άρθρο 23 Ν. 1957/1991 ΦΕΚ Α' 114).

6. Οι μισθωτοί των καταστημάτων που λειτουργούν με διακεκομμένο ωράριο για όλες ή μερικές ημέρες της εβδομάδας δικαιούνται μεσημβρινής αναπαύσεως που δεν μπορεί να είναι μικρότερη από τρεις ώρες.

7. "Σε κάθε υπόχρεο που παραβαίνει τις διατάξεις αυτού του άρθρου, καθώς και των διοικητικών πράξεων που εκδίδονται σε εφαρμογή του, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ένα έτος κατόπιν μηνύσεως του τοπικά αρμοδίου επιθεωρητή εργασίας ή των αστυνομικών οργάνων. Επίσης επιβάλλεται και πρόστιμο από είκοσι πέντε χιλιάδες (25.000) έως πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) δραχμές με αιτιολογημένη πράξη του επιθεωρητή εργασίας για κάθε παράβαση". (αντικ του α'εδαφιου της παρ.7 από άρθρο 8 Ν. 2207/94, ΦΕΚ Α' 65 όπως είχε αντικατασταθεί από το άρθρ. 23 Ν. 1957/91, ΦΕΚ Α 114).

Η πράξη επιβολής προστίμου του επιθεωρητή εργασίας κοινοποιείται με απόδειξη στον παραβάτη, ο οποίος καταβάλλει το πρόστιμο που επιβλήθηκε με κατάθεση του ποσού στο λογαριασμό του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (Α.Σ.Ε.) που τηρείται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Ο παραβάτης μπορεί μέσα σε προθεσμία 20 ημερών από την κοινοποίηση να προσφύγει στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια κοινοποιώντας (ο προσφεύγων), επί ποινή απαραδέκτου το δικόγραφο μέσα σε 10 ημέρες από την κατάθεσή του στον επιθεωρητή εργασίας που επέβαλε το πρόστιμο.
Μετά την πάροδο της προθεσμίας για την άσκηση και κοινοποίηση της προσφυγής, τα σχετικά έγγραφα διαβιβάζονται στη Δ.Ο.Υ. της έδρας της επιχείρησης το ποσό του προστίμου βεβαιώνεται ως δημόσιο έσοδο, με την επιφύλαξη της επόμενης παραγράφου και αποδίδεται κατά μήνα υπέρ του λογαριασμού του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (Α.Σ.Ε.) του Υπουργείου Εργασίας.
Αν ασκηθεί δικαστική προσφυγή κατά της απόφασης επιβολής προστίμου, αναστέλλεται η βεβαίωση του προστίμου στη Δ.Ο.Υ. μέχρι την κοινοποίηση της οριστικής απόφασης επί της προσφυγής, η οποία πλέον συνιστά και τον τίτλο βεβαιώσεως του δημόσιου ταμείου.
Με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια.
Το πρόστιμο μπορεί να αναπροσαρμόζεται όσον αφορά το ανώτατο όριο αυτού, με κανονιστική απόφαση του Υπουργού Εργασίας.

8. Από της ισχύος του παρόντος καταργούνται:
α) από το ν.δ. 1037/1971 οι υπό στοιχ. β', γ' δ' και ε' περιπτώσεις του άρθρου 1 η παρ. 2 του άρθρου 2 τα άρθρα 4,5,6 και η παρ. 1 του άρθρου 10. Οι διατάξεις του άρθρου 3 διατηρούνται σε ισχύ μόνο για την εφαρμογή του άρθρου 8 παρ. 1 και 3 του αυτού ν.δ./τος του παρόντος άρθρου.
β) από το άρθρο 1 της Π.Υ.Σ. 10/1988 που κυρώθηκε με το Ν. 1788/1988, οι παρ. 1,2,3 και 4 και
γ) από το Ν. 1788/1988 τα άρθρα δεύτερο και τέταρτο.

9. Η ισχύς του παρόντος άρθρου αρχίζει δέκα ημέρες μετά τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. (αντικ.των παρ. 7,8 και 9 από το άρθρο 23 Ν. 1957/1991, ΦΕΚ Α' 114).

Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 προστέθηκε με το άρθρο 12 του νόμου 4242/2014, ΦΕΚ Α'50/28.2.2014
Το παραπάνω εδάφιο προστέθηκε με την παράγραφο 2 του άρθρου 108 του του νόμου 4314/2014, ΦΕΚ Α'265/23.12.2014
Στο τέλος της παραγράφου 1 προστίθεται εδάφιο με την παράγραφο 7 του άρθρου 14 του νόμου 3557/2007, ΦΕΚ Α'100
Η παράγραφος 4 του άρθρου 42 αντικαταστάθηκε με την παράγραφο ΙΑ14 (1) του άρθρου 1ο του νόμου 4093/2012, ΦΕΚ Α'222/12.11.2012