Αριθμ. πρωτ. : Φ. 10041/4977/365 - 28/05/2012

ΘΕΜΑ: Συνυπολογισμός χρόνου συνταξιοδότησης λόγω αναπηρίας, για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.

Με αφορμή ερώτημα που υποβλήθηκε στην υπηρεσία μας από συνταξιούχο λόγω αναπηρίας του Τομέα Ασφάλισης Νομικών του Ε.Τ.Α.Α., σχετικά με την αξιοποίηση του χρόνου συνταξιοδότησης λόγω αναπηρίας για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, κατ΄εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 40, του ν. 2084/1992 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 165), όπως ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους με το άρθρο 40, του ν. 3996/2011 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 170), διευκρινίζουμε τα ακόλουθα:

1. Σύμφωνα με την παράγραφο 4, του άρθρου 5, του ν. 2335/1995 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 185), ο χρόνος κατά τον οποίο ο ασφαλισμένος έλαβε σύνταξη αναπηρίας συνυπολογίζεται για τη συμπλήρωση των ελάχιστων προϋποθέσεων που απαιτούνται για τη συνταξιοδότηση λόγω γήρατος.

Σημειωτέον, ότι τα ανωτέρω εξακολουθούν και ισχύουν για τους ασφαλισμένους που πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν με προϋποθέσεις που ίσχυαν μέχρι και 31.12.2010 ή με προϋποθέσεις διατάξεων νόμων, που δεν τροποποιήθηκαν από το άρθρο 10, του ν. 3863/2010 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 115).

Η ως άνω διάταξη επαναλαμβάνεται και στην παράγραφο 4, του άρθρου 40, του ν. 3996/2011, με τον πρόσθετο περιορισμό που τίθεται με την παράγραφο 6, του ιδίου άρθρου, σύμφωνα με τον οποίο, οι αναγνωριζόμενοι χρόνοι ασφάλισης, καθώς και ο χρόνος κατά τον οποίο ο ασφαλισμένος έλαβε σύνταξη λόγω αναπηρίας, συνυπολογίζονται για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος, εφόσον ο ασφαλισμένος έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον 3.600 ημέρες ή 12 έτη πραγματικής ή/και προαιρετικής ασφάλισης. Σημειωτέον, ότι τούτα αφορούν στους ασφαλισμένους που συνταξιοδοτούνται με τις προσαυξημένες χρονικές ή/και ηλικιακές προϋποθέσεις που διαμορφώνονται και ισχύουν από 01.01.2011 και εφεξής, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 10, του ν. 3863/2010.

2. Σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του ν. 2335/1995, με την προαναφερθείσα διευκρινίζεται, ρητώς, ότι «ο χρόνος συνταξιοδότησης λόγω αναπηρίας συνυπολογίζεται για τη συμπλήρωση των ελάχιστων προϋποθέσεων για τη συνταξιοδότηση λόγω γήρατος, γιατί σκοπός του νόμου ήταν, ακριβώς, να δικαιωθούν πλήρους σύνταξης γήρατος, μετά το 65ο έτος, οι συνταξιούχοι αναπηρίας, οι οποίοι ελάμβαναν μειωμένη σύνταξη και όχι να δικαιωθούν σύνταξη 35ετίας άτομα με ασφάλιση 1.500 ημερομισθίων και μειωμένο όριο ηλικίας».

Από τα παραπάνω, λοιπόν, προκύπτει με σαφήνεια πως ο χρόνος συνταξιοδότησης λόγω αναπηρίας μπορεί να συνυπολογιστεί μόνο για τη συμπλήρωση των κατ΄ ελάχιστον απαιτούμενων χρονικών προϋποθέσεων συνταξιοδότησης, που προβλέπονται από τις γενικές διατάξεις της νομοθεσίας μας, δηλαδή τις 4.500 ημέρες ή τα 15 έτη ασφάλισης και μόνο για τη λήψη πλήρους σύνταξης λόγω γήρατος.

Αντιθέτως, δεν μπορεί να συνυπολογιστεί για τη συμπλήρωση γενικών χρονικών προϋποθέσεων πέραν των 4.500 ημερών ή των 15 ετών, για τη συμπλήρωση χρονικών προϋποθέσεων που ορίζονται με ειδικές διατάξεις νόμων (ενδεικτικά, Κανονισμός Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, συνταξιοδότηση μητέρων ανηλίκων, συνταξιοδότηση με βάση το ν. 612/1977) και για τη λήψη μειωμένης σύνταξης λόγω γήρατος.

3. Τέλος, υπενθυμίζουμε πως τα παραπάνω έχουν διευκρινιστεί και με τη σχετική με αριθμ. πρωτ. Φ.9/οικ. 2042/24.10.1995 Εγκύκλιο της Υπηρεσίας μας, καθώς και με σχετικά απαντητικά έγγραφά μας προς το Συνήγορο του Πολίτη και ασφαλιστικούς οργανισμούς αρμοδιότητάς μας.

Η ΓΕΝ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ
Δρ. ΑΡΤΕΜΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ-ΔΕΔΟΥΛΗ