Ι.Κ.Α. Αρ. πρωτ. Δ56/ΙΝF - 15/2/2011

ΘΕΜΑ: Χαρακτηρισμός ασφαλισμένων ως «διπλοσυνταξιούχων» στα πλαίσια εφαρμογής της Συμφωνίας Κοινωνικής Ασφάλειας Ελλάδας- Αυστραλίας.

Όπως είναι γνωστό, η Συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αυστραλίας τέθηκε σε ισχύ την 01.10.2008 και σύμφωνα με το Άρθρο 2 καλύπτει μόνο συντάξεις γήρατος.

Διευκρινίζουμε ότι, όταν το δικαίωμα για παροχές απορρέει από την ασφαλιστική σταδιοδρομία του ιδίου προσώπου (σύνταξη ίδιας φύσης) και οι παροχές χορηγούνται στα πλαίσια του νομικού καθεστώτος των Διμερών Συμβάσεων Κοινωνικής Ασφάλειας, θεωρούνται ως μία ενιαία συνταξιοδοτική παροχή και δεν εφαρμόζονται σε αυτές οι διατάξεις περί συρροής της εσωτερικής μας Νομοθεσίας (Παρ. 3 Άρθρου 7, Νόμου 2335/1995) είτε πρόκειται για αυτοτελείς είτε πρόκειται για τμηματικές παροχές.

Οι παροχές λοιπόν αυτές θα πρέπει να καταβάλλονται χωρίς περιορισμούς στους δικαιούχους ανεξάρτητα, εάν αυτοί λαμβάνουν σύνταξη και από άλλο Κράτος, καθόσον η εφαρμογή των εθνικών ρητρών αντισώρευσης σε συντάξεις της ίδιας φύσης, δεν πρέπει να αντιστρατεύεται τους βασικούς στόχους των διακρατικών πράξεων για κοινωνικές ασφαλίσεις.

Επισημαίνουμε ότι οι Διμερείς Συμβάσεις αφενός μεν συνιστούν εξαιρετικό δίκαιο και κατισχύουν της εσωτερικής μας νομοθεσίας, αφετέρου δε επιτρέπουν τη σώρευση παροχών εξ ιδίου δικαιώματος έχοντας ως σκοπό την κατοχύρωση, με τον ευνοϊκότερο τρόπο, των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων.

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΒΕΛΛΑΣ