Άρθρο 7

1. Μετά την παρ. 3 του άρθρου 124 του Ποινικού Κώδι­κα προστίθεται παράγραφος 3α, ως εξής:

«3.α. Το δικαστήριο μπορεί να αντικαταστήσει το ανα­μορφωτικό μέτρο της περίπτωσης ιβ' της παραγράφου 1 του άρθρου 122 που έχει επιβληθεί σε ποινικά υπεύθυνο ανήλικο για πράξη, την οποία αν τελούσε ενήλικος θα ή­ταν κακούργημα και εμπεριέχει στοιχεία βίας, με περιο­ρισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, εφόσον: α) ο ανήλικος διαφεύγει επανειλημμένως από το ίδρυμα α­γωγής και ο ποινικός σωφρονισμός κρίνεται απολύτως αναγκαίος ή β) τελέσει εκ νέου πράξη, που εάν την τε­λούσε ενήλικος θα ήταν κακούργημα που εμπεριέχει στοιχεία βίας.»

2.  Η παρ. 1 του άρθρου 126 του Ποινικού Κώδικα αντι­καθίσταται ως εξής:

«1. Η αξιόποινη πράξη που τελέστηκε από ανήλικο ο­κτώ έως δεκαπέντε ετών δεν καταλογίζεται σε αυτόν.»

3.  Η παρ. 1 του άρθρου 127 του Ποινικού Κώδικα αντι­καθίσταται ως εξής:

«1. Περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων επιβάλλεται μόνο σε ανηλίκους που έχουν συμπληρώσει το δέκατο πέμπτο (15ο) έτος της ηλικίας, εφόσον η πρά­ξη τους, αν την τελούσε ενήλικος, θα ήταν κακούργημα απειλούμενο με την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3α του άρθρου 124. Περιο­ρισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων δύναται να επιβληθεί και για τις πράξεις του άρθρου 336 εφόσον τε­λούνται σε βάρος προσώπου νεότερου από δεκαπέντε (15) ετών. Η απόφαση πρέπει να περιέχει ειδική και ε­μπεριστατωμένη αιτιολογία από την οποία να προκύπτει γιατί τα αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα δεν κρίνο­νται στη συγκεκριμένη περίπτωση επαρκή, λαμβανομέ­νων κατά περίπτωση υπόψη των ιδιαίτερων συνθηκών τέλεσης της πράξης και της προσωπικότητας του ανηλί­κου.»

4.  Η παρ. 1 του άρθρου 130 του Ποινικού Κώδικα αντι­καθίσταται ως εξής:

« 1. Η διάταξη του άρθρου 127 παρ. 1 εφαρμόζεται και για τους ανηλίκους που τέλεσαν αξιόποινη πράξη μετά τη συμπλήρωση του δέκατου πέμπτου (15ου) έτους της ηλικίας τους και εισάγονται σε δίκη μετά τη συμπλήρωση του δέκατου όγδοου (18ου) έτους. Στην περίπτωση αυ­τή τα αναμορφωτικά μέτρα παύουν αυτοδικαίως όταν ο υπαίτιος συμπληρώσει το εικοστό πέμπτο έτος της ηλι­κίας του. Στην περίπτωση ιβ' της παρ. 1 του άρθρου 122 το αναμορφωτικό μέτρο παύει αυτοδικαίως, όταν ο υπαί­τιος συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η επιβολή αναμορφωτι­κών ή θεραπευτικών μέτρων δεν είναι επαρκής και ότι ο περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, μολονότι αναγκαίος δεν είναι πλέον σκόπιμος, μπορεί να επι­βάλει την ποινή που προβλέπεται για την πράξη που τε­λέστηκε, ελαττωμένη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρ­θρου 83.»