Άρθρο 21
Τροποποίηση διατάξεων Κώδικα Φορολογίας Εισοδήµατος (κύρωση µε το ν. 4172/2013, Α΄ 167)
1. Η περίπτωση ιγ΄ του άρθρου 23 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήµατος (Κ.Φ.Ε.) αναµορφώνεται και αντικαθίσταται ως εξής:
«ιγ) Το σύνολο των δαπανών που καταβάλλονται προς φυσικό ή νοµικό πρόσωπο ή νοµική οντότητα που εµπίπτει σε µία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) Είναι κατά το χρόνο έκδοσης του παραστατικού ή κατά το χρόνο διενέργειας της συναλλαγής φορολογικός κάτοικος σε κράτος µη συνεργάσιµο κατά την έννοια του άρθρου 65 του Κ.Φ.Ε..
β) Είναι κατά το χρόνο έκδοσης του παραστατικού ή κατά το χρόνο διενέργειας της συναλλαγής φορολογικός κάτοικος σε κράτος που υπόκειται σε προνοµιακό φορολογικό καθεστώς, σύµφωνα µε το άρθρο 65 του Κ.Φ.Ε..
γ) Είναι συνδεόµενη εν τοις πράγµασι εταιρεία, χωρίς να έχει συµµορφωθεί πριν τη διενέργεια της συναλλαγής ή την έκδοση του παραστατικού µε τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από τον Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών (άρθρο 21 του ν. 4174/2013).
δ) Δεν διαθέτει στην έδρα της ή σε συνδεδεµένη επιχείρηση την απαιτούµενη οργάνωση και υποδοµή για τη διενέργεια - κατ’ επάγγελµα - οµοειδών συναλλαγών, κατά συνήθεια και επάγγελµα µε τη συναλλαγή για την οποία εκδόθηκε το παραστατικό.
Για τις περιπτώσεις γ΄ και δ΄ ο φορολογούµενος οφείλει, προκειµένου να µην εµπίπτει στη µη έκπτωση της δαπάνης, και πριν τη διενέργεια του φορολογικού ελέγχου, να προσκοµίσει πλήρη απόδειξη ότι δεν συντρέχουν για τη συγκεκριµένη εταιρεία οι αναφερόµενες συνθήκες.
Για τις περιπτώσεις α΄, β΄, γ΄ και δ΄, προκειµένου ο φορολογούµενος να µην εµπίπτει στη µη έκπτωση της δαπάνης, θα πρέπει να καταβάλει παρακρατούµενο φόρο που προκύπτει από τον ισχύοντα στην Ελλάδα φορολογικό συντελεστή φόρου εισοδήµατος για επιχειρηµατική δραστηριότητα επί του συνόλου της εν λόγω δαπάνης. Εφόσον, εντός τριµήνου από τη συναλλαγή, ο φορολογούµενος αποδείξει ότι πρόκειται περί συνήθους συναλλαγής σε τρέχουσες τιµές αγοράς, θα επιστρέφεται αζηµίως για το Δηµόσιο ο παρακρατηθείς φόρος στον φορολογούµενο.
Με απόφαση του Υπουργού Οικονοµικών ρυθµίζονται οι διαδικασίες για την εφαρµογή της παρούσας περίπτωσης και ειδικότερα η διαδικασία ελέγχου που προβλέπεται για τις περιπτώσεις γ΄ και δ΄ ανωτέρω.»
2. Στο τέλος της περίπτωσης α΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 34 του Κ.Φ.Ε. προστίθεται η φράση «δεν υπάρχει εισόδηµα από καµία κατηγορία ή».
3. Στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 34 του Κ.Φ.Ε. προστίθεται νέα περίπτωση ως εξής:
«ε. Δεν εφαρµόζεται η ελάχιστη ετήσια αντικειµενική δαπάνη εφόσον ο φορολογούµενος ή τα εξαρτώµενα µέλη αποκτούν εισόδηµα µόνο από τόκους και ακίνητα.» 4. Η ισχύς των διατάξεων των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου αρχίζει από 1.1.2014.
2.α. Αρμόδιος για την έκδοση των αποφάσεων που προβλέπονται στις διατάξεις των άρθρων 6 παράγραφος 2, 15, 16, 17 και 21 του ν. 4321/2015 (Α΄ 32) είναι ο Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.
β. Αποφάσεις που έχουν εκδοθεί κατ’ εξουσιοδότηση των διατάξεων που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος, τροποποιούνται με αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων.
γ. Όπου στις διατάξεις των άρθρων 20 και 22 του ν. 4321/2015 προβλέπεται η άσκηση αρμοδιότητας από Προϊσταμένους Υπηρεσιών της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, αυτή θα ασκείται από τον Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, ο οποίος δύναται με απόφασή του να τη μεταβιβάζει σε Προϊσταμένους Υπηρεσιών αυτής ή να εξουσιοδοτεί αυτούς να υπογράφουν με εντολή του.
περ. 2 της υποπαρ. Δ7 του άρθρου 2 του Ν. 4336/15, ΦΕΚ Α'94/14.8.15