.

Αριθμός 1294/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

 

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

 Του αναιρεσείοντος: Α. Π. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Αθανασιάδη.

Του αναιρεσιβλήτου: Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς, ΟΛΠ ΑΕ με έδρα τον Πειραιά-Ακτή Μιαούλη, που εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Λαγούρο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

 

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-9-1006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 285/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 506/2009 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 16-2-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου ανέγνωσε την από 2-12-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

 

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Παραβιάζεται δε ο κανόνας δικαίου αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 4/2005, ΟλΑΠ 36/1988). Εξάλλου, με το άρθρο 1 του Ν. 1220/1981 "Συμπλήρωση - Τροποποίηση νομοθεσίας περί ΟΛΠ", που αντικατέστησε το άρθρο 4 παρ. 1 του κυρωθέντος με τον Ν. 1630/1951 ιδρυτικού του ΟΛΠ, α.ν 1559/1950, ορίζεται: "Εις την έννοιαν της υπό του Οργανισμού διοικήσεως του Λιμένος Πειραιώς περιλαμβάνονται η γενική εκμετάλλευσις του λιμένος και η δι' αυτού εξυπηρέτησις των συγκοινωνιών και της λειτουργίας αυτού, η διαφύλαξις των εν τη περιοχή αυτού εγκαταστάσεων κατά κλοπής ή φθοράς καθώς και των εμπορευμάτων ως θεματοφύλακος τούτων ... η εφαρμογή των σχετικών νόμων και η κατά τας κειμένας διατάξεις έκδοσις και εφαρμογή των αναγκαίων κανονισμών επί των ανωτέρω θεμάτων ως και πάσα συναφής προς αυτά ενέργεια (παρ. 1)". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι ο ΟΛΠ με μονομερή διοικητική πράξη του, καθορίζει τα τιμολόγια και τους όρους λειτουργίας των εργασιών που ενεργούν οι υπηρεσίες του (αρ. 4 παρ. 7, 8) εκδίδοντας σχετικούς κανονισμούς που έχουν ισχύ ουσιαστικού νόμου, μεταξύ των οποίων ο Κανονισμός Αζήτητων Εμπορευμάτων (ΑΠ 107/1993). Μετά την εφαρμογή του Ν. 2688/1999 "Μετατροπή του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς και Θεσσαλονίκης σε ανώνυμες εταιρείες" εγκρίθηκε ο από 31-3-2004 "Κανονισμός Αζήτητων Εμπορευμάτων Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς Ανώνυμη Εταιρεία", από τη δημοσίευση του οποίου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 1194/3-8-2004 Τ. Β'), καταργήθηκε ο προηγούμενος "Κανονισμός Αζήτητων Εμπορευμάτων Ελεύθερης Ζώνης Πειραιά" (που είχε εγκριθεί με την ΑΥΕΝ 45065/14-7-1984). Με τον Κανονισμό αυτό ορίζεται: "Εμπορεύματα τρίτων που εισήχθησαν στους κατά νόμο αποθηκευτικούς χώρους του ΟΛΠ ΑΕ και παραμένουν πέραν των προβλεπομένων από την Τελωνειακή Νομοθεσία χρονικών ορίων, χωρίς να λάβουν τελωνειακό προορισμό, κηρύσσονται αζήτητα και εκποιούνται από την αρμόδια υπηρεσία του ΟΛΠ ΑΕ., ύστερα από έγκριση του Εποπτεύοντος τους αποθηκευτικούς χώρους Τελωνείου (άρθρ. 1 παρ. 1). Οι διαχειριστές των εμπορευμάτων, τα οποία εξακολουθούν να παραμένουν στις προσωρινές αποθήκες ή τα πλωτά μέσα, υποχρεούνται, μετά πάροδο τριών (3) μηνών από την ημερομηνία εκφόρτωσης τους, να υποβάλλουν στα αρμόδια Τμήματα κατάσταση με τα απαραίτητα αντίγραφα, στην οποία θα αναγράφονται τα εμπορεύματα της παρ. 1. Οι παραπάνω καταστάσεις αζήτητων αποστέλλονται στα Τμήματα Εισαγωγής ... όπου ελέγχονται με βάση τα παραστατικά του οικείου φακέλου του δηλωτικού και συντάσσονται τα σχετικά πρωτόκολλα αζήτητων ... περιλαμβάνουν όλα τα στοιχεία του δηλωτικού ... εκδίδονται σε τέσσερα αντίτυπα κατά δηλωτικό και χωριστά για κάθε φορτωτική...ένα αντίτυπο παραμένει στο τμήμα Αζήτητων ... Τα εμπορεύματα αυτά μέσα σ' ένα μήνα το αργότερο από την ημερομηνία έκδοσης του πρωτοκόλλου αζήτητων επαληθεύονται από την αρμόδια επιτροπή. Οι καταστάσεις των αζήτητων εμπορευμάτων υποβάλλονται στο εποπτεύον Τελωνείο (άρθρο 2 παρ. 1, 2, 4, 5, 7, 8). Μετά την παραλαβή των εμπορευμάτων από το Διαχειριστή της Αποθήκης Αζήτητων Εμπορευμάτων, ακολουθεί εντός ενός μηνός η επαλήθευση αυτών από πενταμελείς Επιτροπές ... Στη συνέχεια το εποπτεύον Τελωνείο εγκρίνει με πράξη του την εκποίηση των επαληθευθέντων εμπορευμάτων (άρθρ. 3 παρ. 1, 6). Μετά τη συμπλήρωση των διατυπώσεων του προηγούμενου άρθρου ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης που διαχειρίζεται τα αζήτητα εμπορεύματα, εκδίδει μέσα σε προθεσμία τριάντα (30) ημερών, διακήρυξη για την εκποίηση τους με πλειοδοτική δημοπρασία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού αυτού ... Περίληψη της ... δημοσιεύεται πέντε (5) τουλάχιστον ημέρες πριν γίνει η δημοπρασία σε δύο, το λιγότερο καθημερινές εφημερίδες από τις οποίες η μία υποχρεωτικά της Αθήνας ... Αντίγραφο της διακήρυξης τοιχοκολλάται έξω από την αίθουσα δημοπρασιών της αρμόδιας διεύθυνσης του ΟΛΠ. Αντίγραφο, της διακήρυξης αυτής αποστέλλεται επίσης με τη φροντίδα του Τμήματος Αζήτητων, στα Εμπορικά και Βιομηχανικά Επιμελητήρια Αθήνας - Πειραιά, τους Εμπορικούς Συλλόγους Αθήνας - Πειραιά και όπου αλλού κρίνεται σκόπιμο ..." (άρθρ. 4 παρ. 1, 2, 3, 4). Η τιμή εκκίνησης για τα αζήτητα εμπορεύματα που βρίσκονται στις αποθήκες του ΟΛΠ ΑΕ πέρα από το εξάμηνο και πρόκειται να δημοπρατηθούν, καθορίζεται από το τμήμα Αζήτητων στο ποσό των αντίστοιχων αποθηκευτικών δικαιωμάτων ... (άρθρ. 6 παρ. 1). Στις δημοπρασίες εκποίησης αζήτητων εμπορευμάτων μπορεί να λάβει μέρος οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο (άρθρ. 7 παρ. 1). Ο κύριος του εμπορεύματος που εκποιήθηκε ως αζήτητο, δικαιούται να ζητήσει την παραλαβή αυτού και μετά από την, κατά το άρθρο 9, κοινοποίηση της κατακύρωσης στον τελευταίο πλειοδότη, με τη συνδρομή των παρακάτω προϋποθέσεων ... Αν μέσα σε ένα (1) χρόνο από την ημερομηνία που έγινε η δημοπρασία, ο κύριος του εμπορεύματος που κηρύχθηκε αζήτητο και εκποιήθηκε, υποβάλλει σχετική αίτηση και φέρει τίτλους που αποδεικνύουν πλήρως την κυριότητά του, η αρμόδια Διεύθυνση, εισηγείται στο αρμόδιο όργανο Διοίκησης του ΟΛΠ να λάβει απόφαση για να αποδοθεί το ποσό του εκπλειστηριάσματος που απέμεινε (άρθρο 12 παρ. 1, 5). Έμφορτα εμπορευματοκιβώτια και κάθε μορφής ρυμουλκούμενα οχήματα που μεταφέρουν εμπορεύματα, μέσα σε τρεις (3) μήνες το αργότερο από την εκφόρτωσή τους, με τη φροντίδα του αρμόδιου Πρακτορείου, αδειάζονται και το περιεχόμενό τους παραδίδεται στις αποθήκες του ΟΛΠ ΑΕ σύμφωνα με όσα ισχύουν. Σε περίπτωση που ο πράκτορας ή ο νόμιμος εκπρόσωπός του αρνηθεί ή δεν προσέλθει, αν και κλήθηκε νόμιμα, η εκκένωση και η εισαγωγή των εμπορευμάτων στις αποθήκες, γίνεται με την παρουσία του Προϊσταμένου του αρμόδιου Τμήματος και του διαχειριστή της αποθήκης που τα παραλαμβάνει, οι οποίοι υπογράφουν τα σχετικά παραστατικά παραλαβής και παράδοσης των εμπορευμάτων. Τα εμπορεύματα αυτά, όπως και τα εμπορευματοκιβώτια που εκκενώθηκαν κηρύσσονται αζήτητα, μετά τη συμπλήρωση τριών (3) μηνών από την εκφόρτωσή τους σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού αυτού (άρθρο 15 παρ. 1,2). Τέλος, με το άρθρο 43 του Ν. 2960/2001 "Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας" ορίζεται ότι "Εμπορεύματα που μεταφέρονται δια θαλάσσης και δεν παραλαμβάνονται μέσα σε προθεσμία σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία κατάθεσης του δηλωτικού ... κηρύσσονται αζήτητα, με πρωτόκολλο ..."

Εξ άλλου, το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζει: "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ` αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει". Από τη συνταγματική αυτή διάταξη δεν αποκλείεται στον νομοθέτη να θέτει περιορισμούς υπό τους οποίους τελεί το εν λόγω δικαίωμα, οι περιορισμοί, όμως, αυτοί δεν μπορούν να περιστείλουν την προσφυγή στα δικαστήρια κατά τέτοιο τρόπο ή σε τέτοιο βαθμό ώστε το δικαίωμα αυτό να προσβάλλεται στον ίδιο του τον πυρήνα. Προς τις διατάξεις αυτές συμπορεύεται και το δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο και η "δίκαιη δίκη", που καθιερώνεται με το άρθρο 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), η οποία κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 και η οποία εγγυάται σε κάθε άτομο το δικαίωμα να ερευνά το δικαστήριο κάθε αμφισβήτηση σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αστικού χαρακτήρα, καθιερώνοντας την "δίκαιη δίκη" υπό την ευρύτερη έννοια της δικονομικής ισότητας των διαδίκων, οι δε σχετικοί περιορισμοί δεν θα πρέπει να περιορίζουν την πρόσβαση κατά τρόπο ή σε τέτοιο σημείο που το δικαίωμα να χάνει την ουσία του. Η γνώση του θιγομένου δεν απαιτείται αναγκαίως να διαπιστώνεται από την επίδοση της βλαπτικής πράξεως στον ίδιο. Πρέπει, όμως, τουλάχιστον, να συνάγεται, κατά τρόπο ασφαλή, ότι εν όψει των συντρεχουσών, κατά περίπτωση, συνθηκών, μεταξύ των οποίων και ο χρόνος που μεσολάβησε, ο θιγόμενος, ως επιμελής άνθρωπος, πληροφορήθηκε το βλαπτικό γι' αυτόν γεγονός, πράξη ή παράλειψη, ώστε να είναι σε θέση να επιδιώξει την παροχή έννομης προστασίας (βλ. σχετ. ΑΠ 360/2010, ΑΕΔ 2/1999)

Στην κρινομένη υπόθεση, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων, με την από 28-9-2006 αγωγή του κατά του ήδη αναιρεσιβλήτου ΟΛΠ, ζήτησε να υποχρεωθεί ο τελευταίος να του καταβάλει, το συνολικό ποσό των 55.195,80 ευρώ, νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγής, ως αποζημίωση, προς αποκατάσταση των αναφερομένων σ' αυτή ζημιών και ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από την αδικοπρακτική σε βάρος του συμπεριφορά των αρμοδίων και ενταταλμένων υπαλλήλων του ΟΛΠ, καθόσον ενεργώντας παρανόμως και μη τηρώντας τις προβλεπόμενες από τον Κανονισμό Αζήτητων Εμπορευμάτων διαδικασίες, ο οποίος τον διέπει, εκποίησε ως αζήτητο με δημοπρασία το καινούργιο αυτοκίνητο του, το οποίο με πλοίο αφίχθη στο λιμάνι του Πειραιά, εκφορτώθηκε μέσα σε εμπορευματοκιβώτιο και εκκενώθηκε στις αποθήκες του ΟΛΠ, άλλως και όλως επικουρικώς ότι ο ΟΛΠ ευθύνεται με βάση τις περί παρακαταθήκης διατάξεις, κατά τα εκτιθέμενα σ' αυτήν. Επί της αγωγής αυτής, μετά γενομένη συζήτηση εκδόθηκε η 285/2008 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη. Κατά της αποφάσεως αυτής ο αναιρεσείων άσκησε την από 20-5-2008 έφεση, επί της οποίας η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία έγιναν δεκτά τα ακόλουθα: "Με το πλοίο ... το οποίο έφθασε στον Πειραιά στις 5-9-2005, μεταφέρθηκε από ΗΠΑ και εκφόρτωθηκε στο Σταθμό Εμπορευματοκιβωτών (ΣΕΜΠΟ) του εναγομένου ΟΛΠ στις 7-9-2005 ένα εμπορευματοκιβώτιο με τα στοιχεία ... μέσα στο οποίο περιεχόταν ένα αυτοκίνητο... VOLVO XC90 με πράκτορα την εταιρεία "MEDITERRANEAN SHIP CO GREECE SA" και διαμεταφορέα την εταιρεία "ΔΕΛΠΑ ΑΕ" χαρακτηρισμένο για εκκένωση, όπως αναφέρεται στο υπ' αριθμ. 2294/5-9-2004 δηλωτικό/ κατάσταση εισαγωγής εμπορευμάτων του Τελωνείου Πειραιώς. Στις 24/11/2005 το εμπορευματοκιβώτιο αυτό εκκενώθηκε στη Γ 15 αποθήκη προσωρινής εναπόθεσης της Ελεύθερης Ζώνης Πειραιώς, ενημερώθηκε ο πράκτορας του εμπορεύματος για την εκκένωση και ο υπάλληλός του προσυπέγραψε το σχετικό σημείωμα εισαγωγής, όπου αναγράφονται η ημερομηνία άφιξης (5-9-2005), η ημερομηνία εκφόρτωσης (7-9-2005) και η ημερομηνία εκκένωσης (24-11-2005), τα στοιχεία του αυτοκινήτου και η παρατήρηση "παλαιό μεταχειρισμένο, αδύνατος ο προσδιορισμός τυχόν ελλείψεων και ζημιών". Ακολούθως, και επειδή ο παραλήπτης και κύριος του αυτοκινήτου, που ήταν ο ενάγων, δεν προσήλθε για να το παραλάβει, το αυτοκίνητο αυτό κηρύχθηκε αζήτητο με την υπ' αριθ. 2/24-1-2006 απόφαση του Διευθυντή της Ελεύθερης Ζώνης Πειραιώς, σύμφωνα με τον Κανονισμό Αζήτητων Εμπορευμάτων του ΟΛΠ ... Με την προβλεπόμενη από τον ανωτέρω κανονισμό περαιτέρω διαδικασία (άρθρ 3 και 4), το εμπόρευμα (αυτοκίνητο) επαληθεύτηκε από πενταμελή επιτροπή ως αζήτητο και με την από 17/4/2006 πράξη του Δ/ντή του Ε Τελωνείου Πειραιώς εγκρίθηκε η εκποίηση του, οπότε συμπεριλήφθη στην υπ' αριθ. 4/8-5-2006 διακήρυξη για τη δημοπρασία της 17/5/2006 με τιμή εκκίνησης 637 ευρώ, η οποία καθορίστηκε στο ποσό αυτό με βάση το άρθρο 6 του ίδιου Κανονισμού ... Κατά τη δημοπρασία αναδείχθηκε πλειοδότρια η Ε... Β... με ποσό 14.050 ευρώ και εκδόθηκε ο υπ' αριθ. Πρωτ. 2303/22-5-05 κατακυρωτικός τίτλος κατόπιν, η πλειοδότρια αφού εξόφλησε ολόκληρο το ποσό του εκπλειστηριάσματος και τα αποθηκευτικά δικαιώματα, παρέλαβε το αυτοκίνητο στις 5/7/2006, Από τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά προκύπτει με βεβαιότητα ότι τηρήθηκαν όλες οι νόμιμες και προβλεπόμενες από τον Κανονισμό Αζήτητων Εμπορευμάτων του ΟΛΠ διαδικασίες για την κήρυξη του αυτοκινήτου του ενάγοντος αζήτητου, καθόσον α) κηρύχθηκε αζήτητο στις 24/1/2006, ήτοι μετά την πάροδο τριών (3) μηνών από την εκφόρτωση του εμπορευματοκιβωτίου, όπως ορίζει η διάταξη του άρθρου, 15 παρ. 2 του Κανονισμού ... ( όπου) γίνεται σαφής διάκριση της "εκφόρτωσης" από την "εκκένωση" και ορίζεται ρητά (άρθρ. 15 παρ. 2) ότι τα εμπορεύματα κηρύσσονται αζήτητα μετά τη συμπλήρωση τριών (3) μηνών από την εκφόρτωση τους, η οποία προηγείται χρονικά από την εκκένωση .. .(β) το αυτοκίνητο παρέμεινε στους αποθηκευτικούς χώρους του ΟΛΠ (ΣΕΜΠΟ και αποθήκες) πέρα από ένα εξάμηνο και συνακόλουθα η τιμή εκκίνησης για την αναγκαστική εκποίηση του νομίμως καθορίστηκε ... με βάση το άρθρο 6 παρ. 1 του Κανονισμού, γ) ο ΟΛΠ ΑΕ, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 2688/1999 είναι ανώνυμη εταιρία κοινής ωφέλειας με σκοπό την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, λειτουργεί κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας και απολαμβάνει διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας. Στον Κανονισμό Αζήτητων Εμπορευμάτων ο οποίος έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου, δεν προβλέπεται υποχρέωση του ΟΛΠ να ειδοποιεί τους παραλήπτες των εμπορευμάτων, οι οποίοι άλλωστε είναι άγνωστοι σ' αυτόν, να παραλάβουν το εμπόρευμα ούτε να τους ενημερώνει για τις συνέπειες της μη εμφάνισής τους.

Στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγων εμφανίστηκε για πρώτη φορά 10 μήνες αργότερα από την εκφόρτωση και συγκεκριμένα αναζήτησε το αυτοκίνητο του στις 4/7/2006 και στις 6/7/2006 επέδωσε στον ΟΛΠ εξώδικη δήλωση-πρόσκληση, με την οποία τον καλούσε να του παραδώσει το αυτοκίνητο, χρόνο κατά τον οποίο το αυτοκίνητο είχε πλέον εκποιηθεί με δημοπρασία και είχε παραληφθεί από την πλειοδότρια, παρόλο που ο ίδιος (ενάγων) μέσω της μεταφορικής του εταιρίας ΔΕΛΠΑ ΑΕ είχε ενημερωθεί προηγουμένως, για το ενδεχόμενο απώλειας του αυτοκινήτου του ως αζήτητου ... Η εκκαλουμένη απόφαση, που σιγή αντιπαρήλθε τους ισχυρισμούς του ενάγοντος, περί αντικείμενης στα χρηστά ήθη συμπεριφοράς του εναγομένου και αντίθεσης του Κανονισμού στο άρθρο 20 του Συντάγματος ... δεν έσφαλε κατά την εφαρμογή του νόμου και οι σχετικοί τρίτος και έκτος λόγοι έφεσης είναι κατ' ουσίαν αβάσιμοι ... Περαιτέρω, εφόσον δεν αποδείχθηκε πταίσμα των υπηρεσιακών του οργάνων, δεν ανακύπτει ευθύνη του ΟΛΠ, ο οποίος εξομοιώνεται από το νόμο με θεματοφύλακα που λαμβάνει αμοιβή για τη φύλαξη των πραγμάτων, για αποζημίωση του ενάγοντος ούτε κατά τις περί αμειβόμενης παρακαταθήκης διατάξεις των άρθρων 822, 823 του ΑΚ, οι οποίες εφαρμόζονται συμπληρωματικά με τον Κανονισμό, Κατόπιν όλων των ανωτέρω το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ορθά απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την αγωγή, κρίνοντας ότι τηρήθηκαν οι διατάξεις του Κανονισμού ...".

Υπό τις εκτεθείσες παραδοχές, το Εφετείο, υπήγαγε ορθώς στις προαναφερθείσες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου τα πραγματικά περιστατικά που -αναιρετικώς ανέλεγκτα - έκρινε αποδεδειγμένα, τις οποίες δεν παραβίασε ευθέως με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή, καθιστώντας εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο: α) ως προς την έναρξη του τριμήνου, για την κήρυξη των εμπορευματοκιβωτίων που εκκενώθηκαν αζήτητων και το οποίο έχει ως αφετηρία διαδρομής το χρόνο εκφόρτωσης τους, δηλαδή την 7-9-2005 και όχι την εκκένωση, ως προς τις οποίες έννοιες στον Κανονισμό γίνεται σαφής διάκριση, β) την ορισθείσα τιμή εκκίνησης κατ' άρθρο 6 του ίδιου Κανονισμού, με την εκτίμηση ότι το αυτοκίνητο παρέμεινε στους αποθηκευτικούς χώρους του ΟΛΠ ΑΕ πέραν από ένα εξάμηνο, γ) την ενημέρωση του αναιρεσείοντος μέσω του πράκτορα του εμπορεύματος για την εκκένωση - υπάλληλος του οποίου προσυπέγραψε το σχετικό σημείωμα εισαγωγής, με την άνω ημερομηνία εκφόρτωσης, ως και μέσω της μεταφορικής του εταιρείας "ΔΕΛΠΑ ΑΕ", δ) την αβασιμότητα του ισχυρισμού περί αντικειμένης στα χρηστά ήθη συμπεριφοράς του ΟΛΠ ΑΕ και περί αντίθεσης του Κανονισμού Αζήτητων στο άρθρο 20 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ, με την παραδοχή ότι ο θιγόμενος αναιρεσείων ενημερώθηκε, ως άνω, για το βλαπτικό γι' αυτόν γεγονός, (ώστε ενόψει και του διαδραμόντος χρόνου να είναι σε θέση να ενεργήσει), πέραν και ανεξαρτήτως του ότι, ο έχων ισχύ Νόμου "Κανονισμός Αζήτητων Εμπορευμάτων ΟΛΠ ΑΕ", προβλέπει με τη διάταξη του άρθρου 4 αυτού διατυπώσεις δημοσιότητας της διακήρυξης εκποίησης αζήτητων, κατά τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη. Συνακόλουθα ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αρ. 20 και 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι ο θεσπιζόμενος με την πρώτη των διατάξεων αυτών, λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, υποπίπτει σε διαγνωστικό σφάλμα (λάθος στην ανάγνωση του κειμένου του εγγράφου), όταν δηλαδή αποδίδει σε αποδεικτικό, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432-465 Κ.Πολ.Δ έγγραφο, περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από εκείνο που πράγματι έχει, ακολούθως δε, καταλήγει, στηριζόμενο σε τούτο μόνο, ή κυρίως σε αυτό, σε περίπτωση συνεκτιμήσεως του με άλλα αποδεικτικά μέσα, σε επιζήμιο για το διάδικο - αναιρεσείοντα- αποδεικτικό πόρισμα, για πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 1001/2008). Δεν περιλαμβάνει όμως και την περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο, από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένως καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο, που θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση η οποία είναι σχετική με την εκτίμηση των πραγμάτων, που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο. Πρέπει δε την παραπάνω επιζήμια για τον αναιρεσείοντα κρίση του να σχημάτισε, όπως προεκτέθηκε, αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο το φερόμενο ως παραμορφωμένο, προϋπόθεση η οποία δεν συντρέχει, όταν έχει απλώς συνεκτιμήσει το έγγραφο αυτό, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να το εξαίρει, κατά το σχηματισμό του πορίσματος του, ως προς την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (ΑΠ 515/2009, 104/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, με την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ., προσάπτει στο Εφετείο την πλημμέλεια ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο των: α) από μηνός Σεπτεμβρίου 2005 Κατάστασης Αζήτητων Εμπορευμάτων που προσκόμισε με επίκληση ο ΟΛΠ, το οποίο είναι έγγραφο σε έντυπη φόρμα των υπηρεσιών του, όπου υπάρχει στήλη υπό τον τίτλο άφιξη εμπορεύματος, στην οποία μνημονεύεται η 7-9-2005 και στήλη με τον τίτλο εκφόρτωση εμπορεύματος, όπου αναφέρεται η 24-11-2005, δηλαδή ουσιαστικά η ημερομηνία εκκενώσεως, την οποία θεωρεί και ο αναιρεσείων ως αληθινή ημερομηνία εκφορτώσεως και αφετηρία της διαδρομής του τριμήνου για την κήρυξη εμπορεύματος ως αζήτητου (και όχι εκείνη της 7-9-2005), οποία ουδέποτε συνεπληρώθη, β) από 9-3-2006 Κατάσταση Αζήτητων Εμπορευμάτων προς επαλήθευση, που επίσης αποτελεί έγγραφο σε έντυπη φόρμα του ΟΛΠ, με σημείωση επ' αυτού του Δ/ντή του Ε' Τελωνείου Πειραιά, περί εγκρίσεως εκποιήσεως αζήτητων, όπου επίσης διαλαμβάνεται ως ημερομηνία εκφορτώσεως η 24-11-2005. Πλην όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη και συνεξετίμησε τα μνημονευόμενα σ' αυτή αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων, την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα που εξετάσθηκε με πρόταση του εναγομένου, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, την υπ' αριθμ. 11608/5-6-2007 ένορκη βεβαίωση μάρτυρα που ελήφθη με την επιμέλεια του ενάγοντος και όλα τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα. Δέχθηκε δε περαιτέρω το Εφετείο "Η ημερομηνία εκφόρτωσης (7-9-2005) αποδεικνύεται τόσο από το προαναφερόμενο υπ' αριθμ. 42009/25-11-2005 σημείωμα εισαγωγής της Δ/νσης Ελευθέρας Ζώνης Πειραιώς, όσο και από το υπ' αριθμ. πρωτ. 3731/14-5-2007 έγγραφο της Δ/νσης ΣΕΜΠΟ του ΟΛΠ και τη συνημμένη σ' αυτό εκτυπωμένη κατάσταση εισαγωγών (EXPRESS REPORT), στην οποία υπό τον αύξ. αριθμό 120 έχει καταχωρηθεί το υπό στοιχ. ... εμπορευματοκιβώτιο, το εμπόρευμα που περιείχε (αυτοκίνητο) και η ημερομηνία και ώρα που εκφορτώθηκε (7 SEP.05, 03.08). Το γεγονός ότι στην κατάσταση αζήτητων εμπορευμάτων αναφέρεται από σφάλμα του συντάξαντος υπαλλήλου ως χρόνος εκφόρτωσης, ο χρόνος εκκένωσης του εμπορευματοκιβωτίου (24-11-2005) δεν οδηγεί σε αντίθετο συμπέρασμα. Εξ άλλου, στον κανονισμό γίνεται σαφής διάκριση της "εκφόρτωσης" από την "εκκένωση" και ορίζεται ρητά (αρθρ. 15 παρ. 2 ) ότι τα εμπορεύματα κηρύσσονται αζήτητα μετά τη συμπλήρωση τριών (3) μηνών από την εκφόρτωση τους, η οποία προηγείται χρονικά από την εκκένωση ... και τα όσα αντίθετα υποστηρίζει ο ενάγων με τον πρώτο και το συναφή προς αυτόν πέμπτο λόγους έφεσης είναι κατ' ουσίαν αβάσιμα ...". Ενόψει των ανωτέρω: α) δεν διαπιστώνεται ότι, το δικάσαν Εφετείο, υπέπεσε σε διαγνωστικό σφάλμα, με την εκτεθείσα ανωτέρω έννοια, καθόσον αφορά το περιεχόμενο των ως άνω εγγράφων αλλά αντιθέτως ότι οι διατυπούμενες από τον αναιρεσείοντα αιτιάσεις, σχετίζονται με την εκτίμηση των πραγμάτων, η οποία δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο και β) ουδόλως προέκυψε ότι το Εφετείο στηρίχθηκε μόνον στα ως άνω έγγραφα, ή κυρίως σε αυτά, τα οποία ομοίως ουδόλως εξαίρει, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ως προς πράγματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατ' ακολουθίαν, δεν είναι βάσιμος ο δεύτερος (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ) λόγος αναιρέσεως.

Ενόψει αυτών, πρέπει, η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα, λόγω της ήττας του, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου ΟΛΠ, που κατέθεσε προτάσεις.

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-2-2010 αίτηση του Α. Π. του Ν. για αναίρεση της 506/2009 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουνίου 2012. Και,

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ